Domowe zdrobnienie

Poczekaj spokojnie – cisza, w której szuka się słowa, też jest częścią gry.

W prawie każdej rodzinie mówiło się do siebie inaczej niż po imieniu. Było zdrobnienie nadane przez mamę, tatę albo babcię, czułe słówko, przezwisko po jakiejś psocie. Jedni noszą je przez całe życie, inni zostawili je w dzieciństwie. Jak mówiono do ciebie w domu, kiedy było się dzieckiem, i kto tak mówił?

Zdrobnienie, przezwisko albo żadne – każda odpowiedź jest na miejscu.